Sony A9 III - test aparatu
7. Szumy i jakość obrazu w RAW
![Sony A9 III - Szumy i jakość obrazu w RAW Sony A9 III - Szumy i jakość obrazu w RAW](upload2/287315_SA93_szum_jpeg.png)
W A9 III przewidziano możliwość reguluacji stopnia odszumiania plików JPEG. W menu dostępne są trzy opcje intensywności tego procesu: wyłączona, niska i normalna. Na poniższych wycinkach prezentujemy wyniki działania wszystkich trzech ustawień odszumiania dostępnych w A9 III, dla ISO 12800 i 25600.
ISO 12800 | |||
|
![]() |
![]() |
|
|
![]() |
![]() |
|
|
![]() |
![]() |
|
ISO 25600 | |||
|
![]() |
![]() |
|
|
![]() |
![]() |
|
|
![]() |
![]() |
Naszym zdaniem najlepiej wypada ustawienie „niskie”, zapewniając korzystny kompromis między poziomem szumu i szczegółowością. Widać to wyraźnie dla nastawy ISO 25600, gdzie różnica w jakości obrazu pomiędzy nastawami "wyłączona" a "niskie" jest faktycznie istotna.
Przyjrzyjmy się teraz zdjęciom zapisanym w surowym formacie. RAW-y z A9 III wywołaliśmy programem dcraw i zapisaliśmy jako 24-bitowe TIFF-y. Podobnie jak w poprzednim rozdziale, dla porównania prezentujemy również wycinki zdjęć z Canona R3 i Nikona Z8. Na rozwijanej liście znajdują się także inne modele dostępne aktualnie w naszej bazie.
Podobnie jak przy porównaniu JPEG-ów, także w RAW-ach widać bardzo podobne odwzorowanie detali w A9 III i EOS-ie R3. Jak na aparaty z 24-megapikselowymi matrycami radzą sobie generalnie dobrze, choć naturalnie muszą uznać wyższość 45-megapikselowego sensora w Nikonie Z8.
Wizualny poziom szumu szybciej rośnie w A9 III niż w EOS-ie R3, co widać już od ISO 3200. Nie jest to może drastyczna różnica, aczkolwiek zakłócenia obrazu w Alfie przeszkadzają jednak w większym stopniu. Jeszcze wyższy szum widać na wycinkach z Nikona, co jednak szczególnie nie dziwi, biorąc pod uwagę znacznie większe upakowanie pikseli w zastosowanym w nim sensorze.
Sprawdźmy teraz wyniki pomiarów poziomu szumu, jakie przeprowadziliśmy na surowych plikach.
![Sony A9 III - Szumy i jakość obrazu w RAW Sony A9 III - Szumy i jakość obrazu w RAW](upload2/287316_SA93_szum_raw24.png)
Szum narasta wykładniczo aż do czułości ISO 12800. Przy kolejnej wartości widzimy załamanie (liniowy wzrost), choć jest ono raczej niewielkie. Z pewnością zachodzi niezbyt silna redukcja sygnału. Co ciekawe, generalnie poziom szumu w A9 III stoi na zbliżonym poziomie jak u poprzednika.
Dla uproszczenia porównań poziomu szumu pomiędzy omawianymi aparatami, pokazujemy także wykres z wartościami składowej luminancji.
![Sony A9 III - Szumy i jakość obrazu w RAW Sony A9 III - Szumy i jakość obrazu w RAW](upload2/287318_SA93_szum_y.png)
Najwyższy szum w naszym zestawieniu generuje aparat Nikona. Dla ISO 6400 ustępuje on A9 III o ok. 1 EV. Różnica pomiędzy Alfą i Canonem jest subtelniejsza i wynosi blisko 1/2 EV na korzyść EOS-a.
Tradycyjnie prezentujemy również wykres przedstawiający pomiary przeprowadzone na RAW-ach przekonwertowanych do 48-bitowych TIFF-ów.
![Sony A9 III - Szumy i jakość obrazu w RAW Sony A9 III - Szumy i jakość obrazu w RAW](upload2/287317_SA93_szum_raw48.png)
Darki
Standardowo zdjęcia w tym teście wykonujemy w formacie RAW. Wywołujemy je programem dcraw do postaci czarno-białej bez interpolacji. Uzyskane w ten sposób pliki TIFF konwertujemy do formatu GIF, dobierając zakres w taki sposób, aby najlepiej zobrazować generujący się na matrycy szum. W A9 III na najniższych czułościach średni poziom sygnału utrzymuje się na poziomie 512. W poniższych przykładach ograniczyliśmy sygnał do przedziału 255–767, a jedyny wyjątek zrobiliśmy dla maksymalnej nastawy ISO 51200 (zakres: 0-2047). Identyczny zakres został również odłożony na poziomej osi histogramów. Maksymalne wartości na osi pionowej wynoszą 500 000 zliczeń.
RAW | |||
ISO | Dark Frame | Crop | Histogram |
125 | ![]() |
![]() |
![]() |
250 | ![]() |
![]() |
![]() |
400 | ![]() |
![]() |
![]() |
800 | ![]() |
![]() |
![]() |
1600 | ![]() |
![]() |
![]() |
3200 | ![]() |
![]() |
![]() |
6400 | ![]() |
![]() |
![]() |
12800 | ![]() |
![]() |
![]() |
25600 | ![]() |
![]() |
![]() |
51200 | ![]() |
![]() |
![]() |
Histogramy do nastawy ISO 6400 nie budzą większych zastrzeżeń, bowiem swoim kształtem przypominają rozkład Poissona. Dopiero dla wyższych nastaw zaczynają się mocno wypłaszczać i przybierać charakterystykę grzebieniową. Przy maksymalnej, rozszerzonej nastawie widzimy zupełnie inną charakterystykę, spowodowaną najprawdopodobniej aż czterokrotnym zwiększeniem biasu. W każdym razie, poziom szumu jest wyraźnie wyższy niż u poprzednika.
Wygląd darków byłby zupełnie prawidłowy, gdyby nie jeden szczegół. Na najwyższych czułościach, dokładnie pośrodku widać delikatną, pionową linię podziału, jakby obszar kadru składał się z dwóch nieidentycznych części składowych. W związku z tym, przeszła nam przez głowę myśl, jakoby sensor w A9 III mógł powstać przez połączenie dwóch mniejszych układów, jak ma to miejsce np. w niektórych modelach kamer Arri (Alexa LF oraz Alexa Mini LF). Nie mamy jednak na to konkretnych dowodów, dlatego nasze dywagacje należy traktować jedynie w kategorii luźnych przypuszczeń.
ISO | średni poziom sygnału | odchylenie standardowe |
125 | 512 | 9.7 |
250 | 512 | 9.9 |
400 | 513 | 14.4 |
800 | 514 | 22.14 |
1600 | 517 | 44 |
3200 | 521 | 70.8 |
6400 | 529 | 145 |
12800 | 543 | 302 |
25600 | 527 | 301 |
51200 | 2129 | 669 |
Dla porządku prezentujemy również darki w formacie JPEG. Tu, na maksymalnym ISO, także widać wyżej opisaną linię podziału.
JPEG | |||
ISO | Dark Frame | Crop | |
125 | ![]() |
![]() | |
250 | ![]() |
![]() | |
400 | ![]() |
![]() | |
800 | ![]() |
![]() | |
1600 | ![]() |
![]() | |
3200 | ![]() |
![]() | |
6400 | ![]() |
![]() | |
12800 | ![]() |
![]() | |
25600 | ![]() |
![]() | |
51200 | ![]() |
![]() |