Pentax smc DA 50 mm f/1.8 - test obiektywu
5. Aberracja chromatyczna i sferyczna
Aberracja chromatyczna
Jeśli chodzi o podłużną aberrację chromatyczną, to testowany Pentax nie jest od niej całkowicie wolny. Delikatne zabarwienie obrazów przed i zaogniskowych jest zauważalne na maksymalnym otworze względnym, a także po przymknięciu przysłony o 1 EV. Na szczęście nie jest to efekt duży.
![]() |
Dla odmiany poprzeczna aberracja chromatyczna jest korygowana genialnie. Jej poziom jest bardzo mały w okolicach maksymalnego otworu względnego i wręcz zerowy po mocniejszym przymknięciu. Tutaj Pentaksowi należą się brawa.

![]() |
Aberracja sferyczna
Obiektyw nie pokazywał zjawiska „pływania” ogniska, więc pod tym względem aberracja sferyczna nam nie dokucza. Nie jest ona jednak korygowana idealnie, o czym świadczy wygląd rozogniskowanych punktów świetlnych. Przed ogniskiem, krążek ma wyraźnie jaśniejszy środek. Wraz z oddalaniem się od niego natężenie światła spada, by na samym brzegu przejść w wyraźny akcent w postaci jaśniejszej obwódki. Obraz uzyskany za ogniskiem ma bardziej równomierny rozkład światła, choć i w jego przypadku widać kręgi przy samym brzegu.
